Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
VERHALEN
KOPJE THEE HANS
Daar zat ik op mijn dienstfiets. Handschoenen, muts op en een dikke winterjas aan. Trappend tegen de wind op weg naar bureau Marconiplein. Had ik maar niet zo dom moeten zijn. Had ik maar geen dingen moeten roepen! Ik ook altijd met mijn grote mond! Toch Hans….? Nog geen vijf minuten daarvoor zat ik heerlijk warm dichtbij de verwarming als werkverdeler binnen in het bureau aan de Duivenvoordestraat. Ik liep even naar mijn collega Hans en vroeg hem of hij een kop koffie wilde. Ik hoorde hem zeggen: “Nou, doe mij maar een mok thee.” Mijn volgende vraag was: Welke smaak wil je Hans? En even nuchter als Hans was hoorde ik hem antwoorden: “Ach joh, doe maar wat!” Het volgende hoor ik mijzelf nog zo zeggen: “Zeg het maar! Desnoods ga ik het voor je halen op de fiets!” Ik hoorde Hans zeggen: “Oke…. doe me dan maar zoethoutthee!” Ik liep naar de kantine en ik deed heet water in een mok. Hierna trok ik alle lades en kasten open op zoek naar een zakje zouthoutthee. Het zou toch niet waar zijn. Driftig liep langs alle bureaus van de afdeling op zoek naar het gevraagde zakje zoethoutthee. Ik moest en zou een zakje vinden, maar hoe ik ook zocht geen zakje Zouthoutthee. Met drie andere smaken thee en zijn mok wandelde ik terug naar Hans. Ik zette de mok met dampend heet water op zijn bureau en hield hem een waaier van drie verschillende soorten thee voor. Ik hoorde Hans zeggen: “Zoethout?” Tja….. die was op! Nog geen vijf minuten later zat ik op mijn dienstfiets op weg naar het bureau Marconiplein om daar in de kantine Zoethoutthee te halen. Want ja, belofte maakt schuld. Mompelend in mijzelf: “Had je je grote mond maar gehouden. Sukkel!” Weggedoken in mijn jas en mijn bontmuts over mijn oren getrokken trapte ik mijn fiets over de Middellandstraat, Mathenesserbrug en de Mathenesserweg door de vrieskou op naar een vers pak Zoethoutthee. Bij de dames van de kantine haalde ik een pak thee en nog een paar extra pakken, dit om te voorkomen dat ik nog een keer op de fiets heen en weer zou moeten rijden door de kou. Nadat ik de pakken onder mijn snelbinders had gedaan sprong ik op mijn fiets en maakte dezelfde route in tegengestelde richting. Licht verkleumd kwam ik het bureau aan de Duivenvoordestraat weer binnenwandelen, met onder mijn armen de pakken thee. Ik haalde de mok met inmiddels koud water van het bureau van Hans en liep richting de kantine. Net voor ik de deur uitliep draaide ik me nog even om en vroeg aan Hans: “Waarom in vredesnaam zoethoutthee?” En het antwoord van Hans was eigenlijk weinig verrassend: “Ik wist dat de zoethoutthee op was en ik wilde jou wel met dit weer zien fietsen!” Met een grijns op mijn gezicht en hoofdschuddend liep ik naar de kantine en dacht bij mijzelf: “Dit had ik kunnen weten!! Dit had ik kunnen weten!!” Vanuit de kantine kwam ik terug met een mok heet water, een zakje heerlijke zoethoutthee en ik zette deze op het bureau van Hans. Terwijl ik dat deed sneerde ik hem toe: “En nu wel van genieten, want de thee is met liefde gehaald. Ik zette mijn stoel tegen de verwarming, bij het bureau van Hans, en sloeg mijn handen om een hete bak koffie, want ik moest even opwarmen. Ik zag dat Hans nog even op keek van zijn kop thee en met een grote grijns op zijn gezicht nam hij een slok. Eergisteren nam Hans afscheid van zijn wijk en van de collega's. Na 44 jaar gaat hij van zijn vrije tijd genieten en het is hem gegund. Hans Jij bent voor mij een politieman waar ik veel van heb geleerd, zeker in mijn tijd als buurtagent. We hebben veel gesproken, veel gelachen, ons soms boos gemaakt over de bureaucratie en soms hebben we emoties gedeeld. Onze meningen staken we niet onder stoelen of banken. Ik heb van je geleerd om in de wijk te zijn. Van jou heb ik ook geleerd om anders te denken, anders te kijken naar het politievak en naar de burgers. Denk niet in wit of zwart, maar denk in tinten grijs! Zo maak je politiewerk! Hans, de verhalen over ons mooie politievak blijven we maken, verhalen blijven we schrijven en we blijven ze vertellen! Hans bedankt!