Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
VERHALEN
KNIPPEN?! HIJ IS NET NIEUW! Op een avond kregen mijn collega en ik een melding van een aanrijding tussen twee voertuigen op een doorgaande weg in ons district. Het was al donker en op de plaats van de aanrijding stonden twee voertuigen. Het ging om een kop/staart aanrijding. De ene bestuurder had niet gezien dat de ander remde en was vol tegen de achterkant van de auto gereden. Volgens de eerste meldingen was er geen letsel. Terwijl mijn maatje en ik op zoek gingen naar de bestuurders van de auto’s kwam er een andere auto aanrijden. Netjes in de lak en keurig gepoetst. Zo weggereden uit de showroom. Hij stopte bij de aanrijding en de bestuurder parkeerde zijn auto. Terwijl wij in gesprek waren met een van de bestuurders van de auto’s begon de andere bestuurder te klagen over pijn in zijn nek en duizeligheid. En voor de zekerheid bestelde ik een ambulance bij de meldkamer. De „gewonde” bestuurder was aan mijn aandacht ontsnapt en tot mijn verbazing (en misschien ook wel schrik) zag ik dat de man was gaan zitten in de mooi gepoetste auto. Zijn benen binnen boord en zijn hoofd tegen de hoofdsteun. Hij voelde zich duidelijk niet lekker. De eigenaar van de auto kwam naar me toe en zei: „ Ik heb mijn vriend in de auto gezet. Dan kan hij even zitten en het is lekker warm. Hij is mooi he! Net nieuw!” De man in de auto klaagde nog steeds over zijn nek en misselijkheid. Mijn collega kroop in de mooi gepoetste auto en ging achter de man zitten. Keurig, zoals we dat hebben geleerd, fixeerde hij de nek van de man in afwachting van de ambulance. En die liet niet lang op zich wachten. Na het bekijken van de schade aan de auto’s en het gesprek met de „gewonde” man in de nieuwe auto namen de mannen van de ambulance een beslissing waar ik al bang voor was. Het dak moest van de auto, want ze vertrouwden de nek van het slachtoffer niet. Mijn maatje deed het zo goed, dat hij achter in de auto mocht blijven zitten en de nek van het slachtoffer vast moest blijven houden. Door de collega van de ambulance werd de brandweer besteld en die arriveerden met gezwinde spoed. De eigenaar van de gepoetste auto kwam nog even vragen wat er ging gebeuren. Ik probeerde hem heel voorzichtig uit te leggen dat de brandweer het dak van zijn auto ging verwijderen. De man werd een beetje bleekjes om zijn neus en stamelde: „Eh! Hoe bedoel je? Meneer, de brandweer gaat toch niet knippen!? Ik heb de auto vanmiddag opgehaald bij de garage. Hij is nieuw!” Met een beetje medelijden keek ik naar de man en ik legde hem uit dat dat wel ging gebeuren. Nog even probeerde de man zijn vriend te overtuigen dat de pijn in zijn nek vast wel een beetje meeviel en dat hij best uit de auto kon stappen. Maar te vergeefs….. De brandweer zette de hydraulische schaar in de eerste deurstijl en je hoorde het kraken van het staal van de nieuwe, net gepoetste, auto. Rustig en vakkundig ging de brandweer te werk. Heel langzaam verdween het dak van de auto. Met tranen in zijn ogen zag de eigenaar toe hoe zijn nieuwe auto veranderde in een cabriolet. Het slachtoffer werd uiteindelijk naar het ziekenhuis vervoerd en gelukkig vielen de verwondingen mee. Ik heb in de loop van de jaren geleerd. En geloof me, dit overkomt niet alleen burgers! Ook hulpverleners overkomt dit met enige regelmaat. Ik bedenk me wel twee maal voor ik een slachtoffer van een aanrijding in mijn auto plaats. Voor je het weet gaat je dak eraf en heb je onvrijwillig een cabriolet.