Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
VERHALEN
ANDERE KIJK OP JOURNALISTIEK Deze week kreeg ik de geweldige mogelijkheid om een dag mee te kijken met het actualiteitenprogramma EenVandaag. Zelf heb ik een paar keer mee mogen werken aan een uitzending van EenVandaag en zat ik altijd in de lens van de camera te kijken. Nu was er de mogelijk om mee te kijken hoe onderwerpen in het programma tot stand komen. En ik heb gemerkt dat er meer bij komt kijken dan dat een gemiddelde Nederlander en ook een politieman/vrouw vaak denkt. Ik heb gezien dat nieuws weloverwogen wordt gemaakt. Ik heb ook gezien dat nieuws soms heel veel lijkt op politiewerk. En dat nieuws niet zo maar tot stand komt. Tijdens een eerste bak koffie worden de reportages van die dag doorgenomen en wordt gekeken hoeveel werk er nodig is om een reportage af te krijgen. Uiteraard worden ook de reportages en de uitzending van de dag daarvoor geëvalueerd en wordt besproken wat er goed was, wat er beter kan en wat er anders kan. En geloof me, de reporters en redacteuren zijn best kritisch! Dit herkende ik wel. Na een incident bij de politie wordt ook altijd besproken waar we kunnen leren en wat we de volgende keer beter of anders moeten of kunnen doen. Ik merkte ook dat even stilzitten er niet bij is. Na de evaluatie direct door naar een interview via een lijn naar de andere kant van de Benelux. In een kort tijdsbestek een interview afnemen met iemand die op afstand zit, waarbij er dan ook nog eens een vertraging op de lijn is. Blijft lastig! Ik blijf het knap vinden. Direct door met de kop koffie in de hand naar een overleg! De avond ervoor is er een jongen, tijdens het folders rondbrengen, verdwenen in Wassenaar en de politie heeft een lichaam gevonden. Wat nu! Ga je er iets mee doen? En wat ga je er mee doen als EenVandaag!? Wat is er bekend? Wie ga je benaderen! En wie niet! Strategische stappen maken! Ik heb gezien dat er niet zo maar beslissingen worden genomen. Dit gaat allemaal in overleg. Wie doet wat! Het komt allemaal zo bekend voor. Is er veel verschil met een onderzoek dat de politie doet bij een incident? Nee, niet veel! We willen allemaal informatie verzamelen en allemaal de juiste informatie verstrekken. Alleen is de insteek anders. De politie wil waarheidsvinding voor een onderzoek en de media wil graag het publiek kunnen informeren. Volgens mij hebben mensen soms geen idee wat er voorafgaat aan het maken van nieuws! Ik had dat in mijn politie carrière ook niet. Mensen willen nieuws en willen alles weten. En wel direct! Op het moment dat de lijnen waren uitgezet ging een ieder aan de slag met het verzamelen van informatie. De een via de sociale media en een ander zocht spullen bij elkaar om te vertrekken naar Wassenaar. Ik had met Daan de taak om richting Wassenaar te gaan om een daar al aanwezige verslaggever te ondersteunen. En een eventuele persconferentie van de politie te kunnen verslaan. Snel een broodje onderweg en weer verder. In de auto bellen voor informatie en afspraken maken met eventuele studiogasten voor de uitzending in de avond. Navigatie nog een keer instellen, bellen met verslaggevers op de redactie, bellen met persvoorlichting van de politie of er al iets bekend is. Zelfs in de auto druk bezig zijn en samen overleggen wat je zult aantreffen op de locatie. In Wassenaar, op de locatie aangekomen, herkende ik direct de sfeer op een Plaats Delict. Politieauto’s, politiemensen, technisch rechercheurs, zwarte schermen aan de ene kant van het rood-witte lint en het publiek, cameraploegen, journalisten en fotografen aan de andere kant. Op de een of andere manier heerste er een rust op de Plaats Delict en in de directe omgeving. Het gaf mij een vreemd gevoel, maar ik geloof ook voor Daan! We zochten op de locatie de persvoorlichtster op. In een gesprek met haar gaf ze aan dat ook zij nog geen nadere informatie kon geven. Het viel mij op dat het gesprek vriendelijk en ontspannen verliep. Nadat we nog even hadden rondgekeken stapten we weer in de auto. Daar zaten we nog even te brainstormen over wat we hadden gezien. Niet speculeren, maar alles baseren op feiten. In de auto ook direct weer aan de telefoon om informatie te checken bij de verslaggevers op de redactie. Wat gebeurd er op de sociale media of komt er via andere kanalen binnen. Of zoals een van de verslaggevers het omschrijft het is net “rechercheren, maar dan anders! Dan maar naar een truckers-café in de buurt waar een andere verslaggever met een SNG-wagen (Satellite News Gathering) zat te wachten. Overleggen hoe de zaken ervoor stonden en wat er nog moest worden gedaan. Opnieuw overleggen met de eindredacteur, bellen met de voorlichtster van de politie. En weer in de auto terug naar de Plaats Delict en in de omgeving kijken of we nog wat “quotes” konden halen. Nog even bellen met de persvoorlichtster, maar ook zij kon ons niets niet vertellen. De tijd begon te dringen! Snel weer terug naar de SNG en in de auto weer volop aan de telefoon met de redactie van EenVandaag. Bij de SNG was men al hard bezig met het editen van de reportage over Anass. Wat mij opviel was de zorgvuldigheid waarmee de reportage werd gemaakt. Opnieuw geen speculaties alleen maar feiten. Nog even bellen. Nog even wachten op het laatste persbericht van de politie. De reportage werd ingesproken. Ook hier werden de woorden en de quotes van de buurtbewoners met alle zorg gekozen. Net voor de uitzending was de reportage klaar, doorgestuurd en kon deze worden uitgezonden. Voor mij was het een zeer leerzame en interessante dag. Ik heb het vak journalistiek van een heel andere kant leren kennen. Het vak politie, verslaggever, cameraman(vrouw) en fotograaf hebben meer overeenkomsten dan we soms denken. De politie doet onderzoek om de waarheid te vinden en de eventuele dader op te sporen. De media doet onderzoek om zo goed en objectief mogelijk een onderwerp in beeld te brengen. Beiden doen hun werk omdat het publiek dat van hen vraagt. Met dank aan alle verslaggevers, redacteuren, eindredacteur en medewerkers van het actualiteitenprogramma EenVandaag.