Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
BLOGS
PTSS/STRESS
DAAR ZITTEN WE DAN Poehhh… Wat een bijzonder mooie en hartverwarmende reacties gisteren op de blog “Daar zit ik dan…” van mijn partner Corrie. Het verhaal is bij sommige lezers best hard binnengekomen. Ons priveleven stond door dit verhaal misschien wel iets te open, maar het is wel beschreven zoals het was. Wat ik merk is vooral de reacties van herkenning van collega’s, partners en familie. Niet alleen wij lopen tegen dergelijke zaken aan, maar er zijn meerderen die dit hebben. De herkenning dat het leven niet altijd zo rooskleurig is altijd het lijkt. En nog steeds roepen we vaak dat alles goed gaat, terwijl het soms anders is. Het heel even open zijn over je eigen situatie helpt soms anderen weer op weg om door te gaan. Er kwam zelfs een reactie binnen dat iemand het zo herkenbaar vond en daardoor direct op zoekt gaat naar hulp. Men kende de weg, maar durfde het nog niet aan! Dit is een van de redenen waarom het verhaal geschreven en geplaatst is. Voor ons zijn het de laatste restjes die we aan het wegwerken zijn van alle jaren van ziek zijn. Niemand is de schuld van deze restjes, het hoort bij PTSS. Gelukkig overheersen de mooie perioden. Het heeft even geduurd, maar door mooie projecten en het werk, dat ik voor de maatschappij en collega’s doe, komt ons leven weer op de rails. Vooral door vooruit te kijken, samen sterk te zijn en elkaar te steunen is er een toekomst. Soms heb ik even een terugval, maar dit zijn er steeds minder. En mijn lichaam geeft steeds op tijd aan wanneer ik even rust moet pakken, alleen stap ik er zelf wel eens overheen. Gelukkig beschikken Corrie en ik tegenwoordig over zoveel veerkracht dat we er niet zo lang meer van slag van zijn en vinden we sneller onze kracht en elkaar terug. We blijven niet hangen en kijken samen positief vooruit naar de toekomst. Wij willen iedereen danken voor de reacties op de blog van gisteren, maar ook voor alle mooie woorden van vrienden, collega’s, de politieorganisatie en vele anderen in de afgelopen jaren. Hierdoor blijven we met een positieve blik vooruit kijken. En voelen we ons gesteund in het werk dat we doen. En nu de schouders er onder en proberen het beter te maken! Voor iedereen!