Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
PARTNER
TOEKOMST Wie met zijn gezicht naar het verleden staat, staat met zijn rug naar de toekomst….. Wijze woorden met een diepe lading voor iedereen die tegenslagen heeft meegemaakt of nog steeds meemaakt en zich daar soms moeilijk van los kan maken. Soms betrap ik mijzelf erop dat deze zin ook voor mij geldt. Wil ik teveel blijven hangen in dingen die gebeurt zijn, en heb ik moeite om mij om te draaien en verder te gaan. Soms hebben dingen ook tijd nodig om te landden voordat je verder kunt gaan. De laatste tijd zijn er veel nieuwsitems gegaan over de politie of politie gerelateerde onderwerpen. Bij ons in huis is dit dan het gesprek van de dag, want eens een agent, altijd een agent. En als partner van leef je dan toch ook mee met de collega’s en hou je het nieuws in de gaten. Al is het alleen maar om je man te begrijpen die soms met heftige emoties reageert op het nieuws. Neem nou de agenten die betrokken waren bij het X gebeuren in Haren. Alles hebben we samen op de voet gevolgd, verhalen beluisterd, tweets gevolgd en reacties gegeven. Waarom? Noem het betrokkenheid. Ik kan mij ongelofelijk boos maken om mensen die ongenuanceerde dingen roepen Na al die jaren zijn wij, nog steeds betrokken bij het politiewerk. Vragen van collega’s en hun partners beantwoorden, lezingen geven, waarbij ik ook mijn steentje als thuisfront probeer bij te dragen, hulp en advies geven. Wij hebben samen geleerd naar de toekomst te kijken en het verleden te gebruiken als leermoment. Zo positief mogelijk. Soms is dit best moeilijk maar het levert ook zoveel op!
Verandering gaat met kleine stapjes, maar al die kleine stapjes komen uiteindelijk ook bij het einddoel aan. Wij hopen door samen steeds die kleine stapjes te maken iets te veranderen in het kijken naar en beleven van het politievak. Daar willen wij ons sterk voor maken. Ons gezicht wil wel eens omkijken naar het verleden, maar draait nog veel vaker richting de toekomst, want daar willen we uiteindelijk naartoe.