Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
PARTNER
STROOMVERSNELLING Wat als er steeds meer mensen mijn verhaal als partner van…blijken te lezen? En wat als er herkenning en waardering komt voor het feit dat Arthur en ik ook het verhaal van de partner een belangrijke plek geven? Wat te doen als er ook vanuit de partners steeds meer vragen om hulp komen? Deze vragen worden voor ons steeds belangrijker en de drang om er iets mee te doen wordt steeds groter. Verhalen van mij geven veel herkenning, maar een gesprek met iemand die in dezelfde situatie zit of heeft gezeten wordt ook als erg fijn beschouwd. Ik heb dat zelf aan den lijve ondervonden tijdens een bijeenkomst van de Weerbare politie op“ De Basis” in Doorn. Tijdens het voorbereiden van een pilot voor politiemensen en partners, heb ik een andere partner van een politieman ontmoet. Herkenning in de verhalen, de zorgen en het gebrek aan hulp voor de partner kwam als een belangrijk punt naar voren. Het was voor mij fijn om in contact te komen met iemand die precies hetzelfde had meegemaakt, de spanningen, de zorgen en de onmacht. Dit een keer met elkaar te delen doet al zoveel goeds. Ook alleen een kopje koffie samen drinken en het over hele andere dingen te hebben voelde al goed omdat je weet dat je bent met iemand die hetzelfde heeft doorgemaakt . Je begrijpt elkaar zelfs zonder al te veel te zeggen. Samen vonden wij dat het tijd werd om ook de partners een plek te geven waar zij hun verhalen, vragen, frustraties en zorgen kwijt zouden kunnen. Door met elkaar te spreken, digitaal of persoonlijk, geef je jezelf ook de ruimte om aan de verwerking van een moeilijke periode te beginnen.
Maar hoe doe je dit dan? Samen met Simone, de andere partner van…, werd het plan bedacht om een besloten Facebook pagina te maken waar partners van politiemensen hun verhalen en hun vragen zouden kunnen delen. Misschien komt er vanuit de pagina de behoefte naar voren om eens met elkaar af te spreken voor een kop koffie en elkaar eens te ontmoeten. Wij zijn vastbesloten om meer aandacht te gaan geven aan de partners van… Natuurlijk zijn de politiemensen die PTSS of een andere stressgerelateerde ziekte hebben verschrikkelijk belangrijk, en moeten ook zij gerichte hulp krijgen, maar dit geldt ook voor de partners. Zij moeten niet worden vergeten, en wat ik in deze laatste jaren geleerd heb: “Je bent niet alleen” wil ik graag ook in het gewone leven laten zien! Vanaf vandaag is er voor deze partners een besloten Facebook-pagina geopend. Wil je als partner je verhaal of vraag delen kun je dit op deze pagina in alle openheid in een besloten groep doen.