Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
BLOGS
VELE TINTEN GRIJS Het politievak is manoeuvreren tussen wit en zwart. Regels en verwachtingen In mijn 21 jaar werken bij de politie heb ik (en niet alleen ik) heel vaak moeten balanceren tussen wet, regels en werkelijkheid. De wet waar je aan gebonden bent, die je moet handhaven en zeker zelf niet mag overtreden. Alle regels die we kennen. Soms druisen de regels in tegen ons gevoel, maar we voeren ze uit. Is hetgeen wat burgers en anderen van ons verwachten ook de werkelijkheid? Kunnen we aan al die verwachtingen voldoen? Politiemensen doen hun best. Iedere dag opnieuw. Het vermogen van schakelen Politiemensen zijn vaak gedreven en loyaal aan de organisatie en zij willen het voor de burgers altijd beter maken. Politiemensen willen boeven vangen, de orde handhaven en zaken oplossen. Ze maken alles mee tussen leven en dood. Daarnaast wordt van hen een bijzonder vermogen gevraagd. Het vermogen van schakelen en inschatten. Het schakelen tussen emoties. Het schakelen tussen situaties. Ieder moment dat je bezig bent met het vak. Politiemensen werken vaak vanuit hun gevoel. Dat is vakmanschap. Het ene moment ben je bezig met het reanimeren van een kind en het andere moment word je uitgescholden omdat je een bekeuring staat uit te delen. Kunnen we het iemand kwalijk nemen dat hij of zij niet weet wat we kort daarvoor hebben gedaan? Ik denk het niet. Vaak denken we er misschien wel te makkelijk over, want het hoort toch bij ons werk. De dilemma’s waarvoor politiemensen komen te staan, daar hoeven de meeste burgers nooit over na te denken. We maken soms beslissingen in een fractie van een seconde en er wordt verwacht dat we dan de goede beslissing hebben genomen. Hierna wordt de beslissing die we soms in een “split second” hebben moeten nemen gewogen. Gewogen door onze chefs, de burgers, de politiek en de media. Grijs Het politievak is manoeuvreren tussen wit en zwart. Ik probeerde aan jonge collega’s altijd uit te leggen dat het politievak het werken is in alle grijze gebieden. Wit is altijd veilig en zwart…. Zwart daar blijf je weg! Maar van alles daar tussenin maak je gebruik. En het zijn meer dan vijftig tinten dat heb ik in de afgelopen jaren wel gemerkt. Politiemensen zijn vakmensen Elke situatie die politiemensen tegenkomen is uniek. Misschien gelijkend op een ander incident. En op een of andere manier weet iedere politievrouw of –man een oplossing te vinden voor het probleem. Dat verwachten niet alleen de burgers van ons, maar ook onze bazen. Politiemensen zijn inventief en vindingrijk! En soms….. Heel soms moeten we leren dat we een “leffie” pakken! Met een “leffie” pakken bedoel ik anders denken en je grenzen durven verleggen. Maak gebruik van alle bevoegdheden, uiteraard binnen de grenzen van de wet. Pak dat “leffie”, maar alles wat je doet moet je kunnen verantwoorden. Weet je… volgens mij doet iedere politieman of –vrouw dat dagelijks. Politiemensen zijn vakmensen ieder in zijn tak van sport. Iedere dag weer op nieuw. En wat mij betreft mogen we trots zijn op ons mooie en soms moeilijke vak.