Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
BLOGS
EEN GOED VANGNET

Ik reageerde verheugd op het actieplan van de minister om de weerbaarheid van politiemensen te versterken. In 2009 werd ik zelf getroffen door PTSS. Bij mij werd het vrij snel erkend als beroepsziekte. Tijdens mijn ziekte werd ik in alle opzichten gesteund door mijn korps en leidinggevenden. Helaas geldt dat niet voor alle collega’s die met psychische klachten kampen, waarbij het werk een rol heeft gespeeld. Het wordt dus hoog tijd dat er tot actie wordt overgegaan.

 

Voor mij gold overigens dat ik door mijn ziekte niet kon terugkeren naar mijn oude werkplek. Hoewel ik inmiddels helemaal ben hersteld. Ik heb dan ook met pijn in mijn hart de politieorganisatie moeten verlaten. Ondanks mijn vertrek wil ik mij sterk blijven maken voor politiemensen met psychische klachten die zij tijdens het werk hebben opgelopen. Mijn eigen ervaringen deel ik met anderen door middel van een blog. Daaruit komen regelmatig reacties van collega’s voort.

 

Uit de persoonlijke verhalen blijkt dat veel politiemensen niet of slecht kunnen praten over hun psychische klachten. Zij hebben nog steeds het idee dat er een taboe heerst op dit onderwerp. Bovendien geven enkele collega’s aan dat zij zich niet gesteund voelen door hun leidinggevende of de korpsleiding. Daar ligt naar mijn mening één van de grootste problemen rondom dit gevoelige onderwerp. Ik vraag me af in hoeverre de minister aandacht heeft voor dit aspect.

 

Het duurt soms erg lang, voordat een korps de beslissing neemt of een stressgerelateerde ziekte wel of niet een beroepsziekte is. Vaak moeten collega’s in afwachting van deze beslissing alle kosten voor de psychische hulp zelf betalen en die kunnen erg hoog oplopen. Pas na de erkenning van een stressgerelateerde ziekte als beroepsziekte kunnen de kosten worden overgenomen door een korps. Het lijkt er nu soms sterk op dat werkgevers op de stoel van de psycholoog gaan zitten. Maar wie zijn zij om het deskundige oordeel van een psycholoog in twijfel te trekken?

 

Naar mijn mening is het niet te voorkomen dat politiemensen worden getroffen door een stressgerelateerde ziekte. Maar we kunnen wel zorgen voor een goed vangnet en een goede nazorg.