Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
BLOGS
TWITTER EN OORDELEN

Voordat ik deze blog begin wil ik even zeggen dat ik tegen geweld ben. Geweld in het algemeen en in het bijzonder tegen politiemensen, brandweermensen en mensen van de ambulance. Mensen die soms onder zware omstandigheden hun beroep uit moeten oefenen. Ook ik ben in mijn carrière hier een aantal malen slachtoffer van geweest.  In de afgelopen jaren heb ik daar al diverse malen blogs over geschreven en in de media over verteld.

 

Nu zijn er toch een paar dingen die mij van het hart moeten. Regelmatig kom ik in de sociale media berichten tegen die gestoeld zijn op aannames! Berichten van horen zeggen of van het lezen op de sociale media. Aan de hand van deze berichten trekt men dan conclusies dat deze waar zijn of zo zijn gebeurd als vermeld op twitter of facebook. Op de vraag: “ Ben je er bij geweest?” Volgt meestal het antwoord: “Nee, maar het staat op de sociale media!” En blijkbaar als het op de sociale media staat is het de waarheid. Toch? Of…….

 

Ook bij het geweld tegen politiemensen of andere hulpverleners gaat men er vanuit dat hetgeen dat op de sociale media staat klopt en strookt met de waarheid. Als je de berichten leest bouw je je mening soms op grond van aannames en niet op grond van de feiten. Kun je dan oordelen of zaken bij incidenten echt zo zijn gegaan of blijft het gissen? Vaak worden de eerste meningen gevormd door omstanders die berichten of filmpjes via de sociale media de wereld in brengen. Zijn deze beelden en berichten dan onjuist? Nee, niet altijd, maar ze zijn wel gekleurd. (In)Gekleurd door degene die ze heeft waargenomen. De beelden die worden gemaakt zijn soms maar delen van hetgeen er is gebeurd.

 

Soms lees ik berichten dat politiemensen, brandweermensen of medewerkers van de ambulance zijn belaagd of zijn bedreigd. Het bedreigen en belagen van politiemensen en brandweermensen mag wat mij betreft op geen enkele wijze. Wij allen moeten respect hebben voor de politiemensen en andere hulpverleners. Voor henzelf en voor het werk dat zij soms onder moeilijke omstandigheden moeten verrichten. Wat mij dan vooral opvalt is dat het incident soms groter wordt gemaakt dan dat het, naar later blijkt, in werkelijkheid is geweest. Zelfs de officiële berichtgeving wordt dan in twijfel getrokken. Kan iemand mij uitleggen waarom?

 

Regelmatig lees ik over een grimmige of agressieve sfeer! Maar de vraag is: "Wat is grimmig of wat is agressief?”  Een ieder beleeft dit op zijn of haar manier!

 

Direct wordt er op de sociale media gevraagd om actie, vergelding en wordt er gewezen met vingers.

 

Door mijn ervaringen als politieman in een grote stad weet ik hoe grimmig soms een sfeer kan zijn. En dat tijdens deze incidenten dingen gebeuren of dreigen te gebeuren. Worden er dan in die sfeer wel strafbare feiten gepleegd? En is dat genoeg om iemand aan te houden? Of is dat het gevoel van mensen die daar bij staan? Soms balanceren mensen net op het randje van het toelaatbare en voor omstanders is het dan soms heel onbegrijpelijk dat de politie niet ingrijpt. En wat als de politie wel ingrijpt en degene die zijn aangehouden weer moeten laten lopen omdat er geen strafbare feiten zijn gepleegd? Zou dat begrepen worden?

 

Ik vraag me soms af of de mensen die op de sociale media een mening hebben de feiten kennen van hetgeen er echt is gebeurd? Of ook alleen maar een oordeel hebben over datgeen zij gelezen hebben.

 

Ik ken vaak de feiten niet en onthoud mij dan van enig oordeel. En misschien zouden anderen dat ook eens moeten doen. Niet (ver)oordelen en vragen om vergelding als je de echte feiten niet kent. De enigen die de feiten kennen zijn diegenen die bij de incidenten zijn geweest en zij, alleen zij, mogen of kunnen er een echt oordeel over geven.