Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
BLOGS
SCHIET, SCHIET, SCHIET HEM DOOD Nadat ik gistermorgen mijn ogen opende, graaide ik naar mijn Ipad. Meestal ligt dat ding ergens in de buurt van mijn bed, nieuwsverslaafd als ik ben. Ik werd wakker met een bericht vanuit Groningen. Het bericht luidde als volgt: Dichtbij.nl: “GRONINGEN - De politie heeft gisteren een zwaar psychotische man aan gehouden aan de Kerklaan. Tijdens de aanhouding riep het publiek om een 1 op 1-gevecht tussen de man en de agenten. Uiteindelijk wisten agenten al pratend de man te bedaren.” Mijn eerste gedachten waren: “Wat is dit nu weer?” en “Zijn we echt zo ver gezonken?” Wat wil je hier als omstanders mee bereiken? Wie wil je beschadigen? Enig idee welke impact dit op de psychotische man heeft? Wil je dan een vechtpartij zien? Wil je kunnen zeggen dat de politie weer teveel geweld gebruikt? Waar wil je als publiek naar toe? Het is en blijft voor mij soms ECHT een raadsel! Uit ervaring weet ik dat het al moeilijk genoeg is om met iemand die in een psychose zit in contact te komen. Het gaat dan om contact maken, praten en proberen het vertrouwen te winnen van degene die in een psychose zit. Hierdoor kunnen politiemensen komen tot een oplossing en zorgen dat degene die hulp nodig heeft die ook krijgt. En geloof me, daarbij helpt het niet als de omstanders gaan staan schreeuwen dat ze een vechtpartij willen. Hoe dom ben je dan? Heb je dan nagedacht? Volgens mij niet! Is het de alcohol of wil je gewoon stoer doen? Het bracht me ook terug naar een incident van jaren geleden waar collega's bezig waren met een BTGV (BenaderingsTechniek Gevaarlijke Verdachte). Collega's hadden een melding gekregen dat een man, in een auto, in het bezit zou zijn van een vuurwapen en dat hij die nog voorhanden zou hebben. Ik sloot, met mijn maatje, aan bij deze procedure. Als back-up voor de collega's. Het was een mooie zomerdag en er was veel publiek op straat. Met getrokken vuurwapens begonnen de collega's de procedure en volgens het protocol stond de bestuurder na korte tijd met beide handen omhoog naast zijn auto. De collega had nog steeds haar vuurwapen op de man gericht en bij iedere verdachte beweging kon nog worden geschoten. Vaak een procedure onder hoogspanning. Je moet op alles alert zijn. Achter me hoorde ik dat een toeschouwer begon te roepen: “ Schiet, schiet, schiet hem dood!” Ik vond het echt te gek voor woorden, maar ik kon even niet reageren. Hoe kun je roepen dat je iemand moet neerschieten? Welke zieke geest bedenkt zoiets? Al snel volgde een aantal andere omstanders en stond een groepje in koor te schreeuwen: “Schiet, schiet, schiet hem dood!” Alsof de BTGV, waarmee wij bezig waren, een spelletje was! Dit was geen film of game! Dit was bloedserieus! Dit was werkelijkheid! Samen met mijn maatje ging ik na de aanhouding terug naar het bureau. Vol verbazing over hetgeen er geroepen was! Hoe kun je als omstanders dit roepen!? Een antwoordt is altijd uitgebleven! Ik zou me zo kunnen voorstellen dat de collega's in Groningen, met de zwaar psychotische man, hetzelfde gevoel moeten hebben gehad. Het gevoel van boosheid, verbazing en ongeloof! Ik weet dat het soms een illusie zal blijven om dit gedrag te veranderen, maar wil toch proberen om het te blijven verwoorden. Mijn verbazing, mijn irritatie en soms mijn boosheid. Wanneer gaan mensen nu eens begrijpen dat politiemensen daar niet staan, omdat zij dat leuk vinden. We staan daar omdat burgers, dus ook zij die staan te roepen, dat van ons verwachten. Door te roepen breng je niet alleen de psychotische man, een verdachte of de politieman of -vrouw in gevaar, maar ook jezelf als omstander. Denk daar eens over na! En in het geval van Groningen kreeg ik van een collega gistermiddag de volgende opmerking: “De vraag is wie er meer in de war is? De psychotische man of de omstanders….. En als je het mij vraagt….. Ik denk dat jullie mijn antwoordt al kennen