Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
BLOGS
RESPECT VOOR HULPVERLENERS OF GEWOON VOOR IEDEREEN

In de afgelopen dagen zie ik veel banners verschijnen over het respect voor hulpverleners. Ook ik heb in de afgelopen maanden (jaren) diverse malen een banner geplaatst over het respect voor politiemensen, brandweermensen en mensen van de ambulance. Ik ben van mening dat geweld, fysiek of verbaal, tegen deze groep niet toelaatbaar is! Op geen enkele wijze!

 

Nu lijken er op twitter, Facebook en in mijn mail wat vragen te ontstaat over alle banners en berichten over respect voor en geweld tegen hulpverleners. Nu zul je denken dat komt alleen van kritische burgers, maar nee, niets is minder waar. Ik zie ook berichten verschijnen van politiemensen, brandweermensen en mensen van de ambulance. Zij vragen zich hardop af of deze banners en acties zullen gaan helpen om het geweld tegen hulpverleners omlaag te brengen. Of zullen we "gewoon" iedere dag weer lezen dat er geweld is gepleegd tegen de hulpverleners of dat ze geen respect hebben gekregen?

 

Ook de vragen:  "Zijn hulpverleners meer dan burgers?"  "Waarom zoveel aandacht voor deze groep?" kom ik steeds vaker tegen. Is dit een terechte vraag? Misschien wel!

 

Waarom dan zoveel aandacht voor de politiemensen, brandweermensen en mensen van de ambulance? Dit is wel uit te leggen. Tijdens hun werkzaamheden moeten zij gewoon hun taak ongehinderd kunnen doen. Of dit nu het blussen van een brand, het reanimeren of het aanhouden van een verdachte is. Laat deze hulpverleners hun werk doen. Net als we iedereen gewoon zijn werk laten doen. De bakker op de hoek, de slager en de automonteur.

 

Is het terecht dat we altijd roepen hoeveel geweld er is tegen politiemensen? Als oud-politieman en iemand die nog dagelijks contacten heeft met politiemensen in de praktijk ligt het binnen het politiewerk soms toch net weer iets anders. Politiemensen weten dat zij in hun werk kunnen worden geconfronteerd met geweld. Dit is volgens mij inherent aan het politiewerk. Wij politiemensen hebben nu eenmaal te maken met het geweldsmonopolie! En daar waar we geweld mogen gebruiken, kunnen we geconfronteerd worden met geweld. Mensen zullen soms alles doen om aan hun aanhouding te ontkomen of zich verzetten tegen hun aanhouding. Daarnaast heeft de politie een taak in het handhaven van de openbare orde. Ik heb het hier niet over het zonder enige reden agressief gedragen naar, het slaan of bedreigen van politiemensen. In dergelijke gevallen moet je niet zeuren als je wordt aangehouden, dat zijn de consequenties. Van dergelijke gevallen moeten politiemensen altijd aangifte doen, daar ben ik heel duidelijk in!

 

Geweld tegenover brandweermensen en mensen van de ambulance ligt voor mij toch net weer iets anders. Zij hebben een duidelijke hulpverlenende taak. De brandweer komt om branden te blussen, om mensen uit wrakken te bevrijden of ter ondersteuning van politie en ambulance. De mensen van de ambulance komen om je eerste hulp te verlenen als je bijvoorbeeld met je dronken kop in een bierglas bent gevallen of als je moeder/vader wordt gereanimeerd. En volgens mij mogen zij op geen enkele wijze slachtoffer worden van agressief of geweldadig gedrag.

 

De vraag is gaan we de mensen bereiken met onze banners tegen het respectloos gedrag en geweld tegen hulpverleners? Ik ben soms bang van niet. Veelal gaat het om mensen die onder invloed zijn van alcohol of andere stoffen en niet meer weten wat zij doen. Lezen zij de artikelen over geweld tegen hulpverleners? Of honen zij dit weg? Ik denk dat het grootste gedeelte van Nederland respect heeft voor elkaar en respect heeft voor de hulpverleners. Maar dat een kleine groep zich niet bewust is (of wil zijn) van hun gedrag.

 

Gaat het lukken als we respect opleggen van bovenaf? Of moeten we ons zelf bewust worden van ons gedrag? Ik denk het laatste. Het respecteren van anderen en hulpverleners begint bij jezelf. Kijk naar je eigen gedrag en welk effect dit gedrag heeft op een ander. We kunnen niet terug naar de jaren die achter ons liggen, naar de tijd van onze opa’s en oma’s waarin respect anders was. De tijden zijn veranderd. En laten we wel zijn. Geweld is van alle tijden! Moeten we het daarom accepteren? Nee, maar we moeten ons realiseren dat het nooit echt uit onze samenleving zal verdwijnen. Dat is denk ik een utopie.

 

Waar gaan we beginnen? Misschien moeten we beginnen bij onszelf. Hoe gedraag jij je? Welk effect heeft jou gedrag op een ander en wat kun jij doen om dat te veranderen? Misschien is het goed om jezelf eens een spiegel voor te houden.

 

En als we goed naar onszelf gekeken hebben in de spiegel, kunnen we het respect naar elkaar en dat naar hulpverleners misschien wel verbeteren.

 

En geweld? Geweld heeft nog nooit iets opgelost!

 

Ik wens iedereen een veilig en gezond 2015