Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
BLOGS
ZIJ VERDIENEN EEN PLUIM

Ik heb net gekeken naar de uitzending van RTL nieuws. Een uitzending waarin ruim aan bod kwam hoe de verschillende politiekorpsen omgaan met politiemensen die werden of zijn getroffen door de vervelende beroepsziekte PTSS. Ook ik werd jaren geleden getroffen door deze vervelende beroepsziekte. Het is lastig om in die situatie positief te blijven denken. Ik heb in eerdere blogs al aangegeven dat de diverse politiekorpsen heel verschillend omgaan met PTSS als beroepsziekte.  Ik merk ook dat in het ene korps PTSS bijna niet bespreekbaar is, maar dat in een ander korps het al snel wordt aangemerkt als een beroepsziekte en dat collega’s alle steun krijgen. Ook ik vind dat aan deze willekeur een einde zou moeten komen en dat iedere collega gelijk behandeld moet worden.

 

Ik wil graag een pluim uitdelen aan:

 

Alle collega’s die dagelijks het zware werk van politieman of politievrouw uitvoeren. En iedere dag onder soms zware mentale of fysieke omstandigheden hun werk moeten doen. Iedere dag worden geconfronteerd met geweld of schokkende gebeurtenissen. En iedere dag weer proberen om het werk naar beste kunnen uit te voeren. Hoe moeilijk dat soms ook is!

 

Alle politiemensen, die doordat zij het politiewerk hebben uitgevoerd of nog uitvoeren, ziek zijn geworden. Soms betalen zij een hoge prijs voor de dingen die zij doen voor de maatschappij. Zij verdienen de erkenning van de werkgever! Politiemensen kunnen ziek worden van het politiewerk!

 

De politiemensen die uiteindelijk door het ziek zijn de dienst hebben moeten verlaten, omdat zij niet meer terug konden naar hun soms geliefde werkplek. Ik weet uit ervaring dat het weggaan vaak een hele moeilijke keuze is. Ook ik ben met pijn in mijn hart weggegaan van mijn geliefde werkplek. Dit geldt ook voor de politiemensen die op een minder prettige manier de politieorganisatie hebben moeten verlaten.

 

Alle partners en kinderen van politiemensen die zijn getroffen door PTSS. Ook zij hebben, net als de politiemensen zelf, vaak een hele moeilijk en zware tijd doorgemaakt. Ook zij mogen door de politieorganisatie niet worden vergeten.

 

Alle mensen die zich al jaren inzetten voor erkenning van onder ander PTSS als beroepsziekte. Laten we samen zorgen voor erkenning van politiemensen die deze vervelende ziekte hebben of hebben gehad.

 

Het team weerbaarheid bij de politie dat zich gaat inzetten voor betere voorlichting, opvang en nazorg van politiemensen.

 

Jan Struijs die het aandurfde om te zeggen dat PTSS een beroepsziekte is, dat PTSS nog in de taboesfeer zit en dat werken in de frontlinie een zwaar beroep is. Ook voor de woorden van Jan Struijs: “Als mensen een mentale blessure krijgen, dan gaan wij voor onze mensen zorgen.”

Wat mij betreft verdient Jan Struijs dus een dikke pluim!!

 

Samen met alle partijen kunnen we er voor zorgen dat het beter wordt! Dat PTSS wordt erkent als beroepsziekte bij de politie en dat mensen die getroffen zijn door deze vervelende ziekte de erkenning krijgen die zij verdienen.