Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
BLOGS
OLIFANTENHUID OF TOCH GEWOON MENS Geachte heer Van Dooren, Olifantenhuid of toch mens? Hoe was de uitspraak ook alweer? Verbaas u niet verwonder u slechts! Gisterochtend ging bij mij deze uitspraak niet op, want ik was zowel verbaasd als verwonderd. Wat was nu het geval. U deed een aantal opvallende uitspraken waarmee u heel veel politiemensen, naar mijn gevoel, te kort doet en ik vond uw uitspraken nogal kort door de bocht. U deed uw uitspraken naar aanleiding van diverse tips, die nu.nl van burgers had gekregen en waarbij er sprake zou zijn dat deze burgers door politiemensen zouden zijn mishandeld. Laat ik duidelijk zijn dat ik ieder (buitensporig) geweld veroordeel. Ook als dit wordt gepleegd door politiemensen. Als politiemensen zich schuldig maken aan niet toelaatbaar gedrag zijn er klachtenprocedures en kan er een aangifte worden gedaan. Ik weet dat de politie zorgvuldig omgaat met deze klachten en aangiften. Wat ik dan niet begrijp is uw uitspraak dat de leidinggevende binnen de politie niet te snel achter zijn eigen mensen moet gaan staan. Dit zou namelijk een verkeerd signaal afgeven. Waarom? Ik verwachtte juist van mijn leidinggevenden dat zij mij rugdekking zouden geven. Dat mogen we toch van onze chefs verwachten? Als dit gebeurd wil het toch niet altijd direct zeggen dat mijn leidinggevende mijn verkeerde gedrag goedkeurt? Ik vraag me vaak af welke andere rechten politiemensen hebben in vergelijking tot burgers? Blijkbaar zijn politiemensen al schuldig voordat er een grondig onderzoek is verricht. Als onze chefs achter ons gaan staan dan zou de indruk gewekt kunnen worden dat zij ons dekken. Ik vraag me wel eens af of u weet hoe een onderzoek naar een collega binnen de organisatie verloopt? Ik zou zeggen ,vraagt u dat eens aan de collega’s die een dergelijke onderzoek hebben gehad. Een onderzoek is voor politiemensen, net als voor burgers, een ingrijpende gebeurtenis. Mag hij of zij dan een beetje steun van zijn leidinggevende verwachten! We zijn namelijk net gewone mensen. Meneer Van Dooren ik vraag mij af hoe u heeft vastgesteld dat politiemensen over het algemeen weinig zelfvertrouwen hebben en in paniek raken als zij met onbekende collega’s en in een vreemde omgeving hun werk moeten doen. Ik heb met vele (soms onbekende) collega’s, op vele (vreemde) plaatsen in het land en in mijn eigen stad onder hele lastige omstandigheden mijn politiewerk moeten doen. En ja, soms was er enige spanning. Ook bij mij. Ik geef het u te doen. Bij het werk waar anderen vaak voor weglopen, doet een politieman of -vrouw een stap naar voren. Ik daag u uit om tijdens dergelijke werkzaamheden naast een politieman of -vrouw te gaan staan en te blijven staan. Ik ben trots op mijn collega’s, met wie ik soms onder moeilijk omstandigheden, mijn werk heb gedaan en waar zij vol zelfvertrouwen bleven staan en/of hun werk deden! U stelt dat politiemensen een olifantenhuid moeten hebben. Ach, we mogen ons laten uitschelden met de meest gruwelijke ziektes die er op deze wereld zijn. We moeten ons alle verwensingen laten welgevallen. De tijd dat je werd uitgescholden met onschuldige woorden is echt voorbij. Het is niet meer onschuldig. Volgens nu.nl gaan politiemensen over tot buitensporig geweld als zij een duwtje krijgen. Waarom zou je politiemensen een duwtje moeten geven? Naar mijn gevoel moet je van politiemensen afblijven. Dus ook geen duwtje! Als je aan politiemensen zit, dan zitten daar consequenties aan. Nu.nl gaat daarbij af op wat mensen aan hen vertellen. U vraagt van de politiemensen een professioneel optreden, maar mogen wij van sommige mensen op straat ook een beetje volwassen gedrag verwachten? Meneer Van Dooren gaat u eens een aantal avonden mee naar een groot feest of een hoogrisico wedstrijd van een voetbalmatch . Nee, natuurlijk niet veilig in burger, maar in uniform! Politiemensen kunnen best veel hebben, maar we blijven ook gewoon mensen en er zijn grenzen. Gelukkig zijn er, volgens u, verschillende soorten politiemensen. Zo zijn er, volgens u, sommigen die de-escalerend werken en anderen die licht ontvlambaar zijn. En volgens mij is dit echt veel te kort door de bocht. Ik ken vele politiemensen. Politiemensen met geweldige capaciteiten, inlevingsvermogen, vermogen tot snel schakelen, hulpvaardig zijn, oplossingsgericht bezig zijn en nog veel meer…. Zoals u nu politiemensen schetst, doet u vele hard werkende en goede collega’s veel te kort. Meneer Van Dooren, heeft u enig idee wat een papierwerk een politieman of -vrouw moet invullen bij het gebruik van geweld of als er gedreigd wordt met geweld? Heeft u enige idee hoe er getoetst wordt als er geweld wordt aangewend of er mee wordt gedreigd? Het niet melden of niet juist melden kan verregaande consequenties hebben. Het geweldsmonopolie ligt bij de politie en zij mogen, wanneer dat nodig is, dat ook gebruiken. Iedere politieman of -vrouw is zich terdege bewust welke verantwoordelijkheden hier aan verbonden zijn. Meneer van Dooren, creëert u niet een vorm van rechtsongelijkheid? U vraagt om geen aangifte te doen, want anders zou de politieman of -vrouw zich beroepen op zijn zwijgrecht. Waarom zou u iemand die bij de politie werkt andere rechten willen geven dan een burger? Bent u niet een ombudsman van ons allen? Iemand die bij de politie werkt is ook een individu en ik merk dat hetgeen u in uw interview zegt geen goed doet aan het vertrouwen in de Nederlandse politie. Net als in de burgermaatschappij komen er incidenten voor. En ook ik ben van mening dat wanneer er incidenten plaatsvinden, deze op een onafhankelijke wijze onderzocht moeten worden, maar dan wel voor een ieder dezelfde rechten en plichten. Waarom mag u, als ombudsman, wel onvoorwaardelijk achter de burgers gaan staan? En waarom mag een politiechef, indien het nodig is, niet zijn mensen steunen? Ik denk dat beiden soms steun nodig hebben als mens en dat beiden iemand nodig hebben die achter hen staat. Volgens mij is daar niets mis mee. Met vriendelijke groet, Arthur van der Vlies Voormalig politieman