Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
BLOGS
KOFFIE, KOEK EN EEN HAND „Toen heb ik de eenheid, die stond opgesteld in rijen van vier laten openen: voorste rij drie passen vooruit, tweede rij een pas vooruit, de derde rij een pas achteruit en de vierde rij drie passen achteruit. Daarna ben ik langs de mannen gegaan en heb ik ze stuk voor stuk een hand gegeven en verteld wat ik van ze vond. Pas daarna was de uitzending voor mij echt voorbij.” (Citaat uit het boek "Ik koos het wapen." van Generaal b.d. Peter van Uhm.) Vorige week las ik dit citaat op twitter. En voor mij is deze man een echte natuurlijke leider. Ik heb Peter van Uhm nooit gesproken en ken hem niet persoonlijk, maar voor mij is het altijd een inspirerende man geweest. Een echte leider. Ik heb voor deze man bijzonder veel bewondering en respect. Ik heb hem nu een aantal malen zien en horen spreken. Een aantal jaren geleden tijdens een congres van TedxAmsterdam en later op de Dam tijdens de dodenherdenking op 4 mei 2013. De woorden die hij spreekt raken me. Vele leiders en toekomstige leiders mogen aan hem een voorbeeld nemen. Ik heb ze soms gemist en mis ze soms nog binnen de politieorganisatie. De leiders! Ik bedoel dan de echte natuurlijke leiders. Ik ken er wel een paar, maar ken er ook die dit vermogen niet hebben. Zo staan mij nog wel een paar gebeurtenissen voor de geest waarbij ik vol bewondering, maar ook vol afgrijzen naar mijn leidinggevende heb gekeken. Na een lange dag, avond en nacht, als lid van de Mobiele Eenheid, gevechten leveren met relschoppers in het centrum van Rotterdam en moe naar je bureau terugrijden. In de auto stil zijn van vermoeidheid en van alles wat je had gedaan en had gezien. Ik wilde aan het bureau afhangen (opruimen en uittrekken van je materieel) en naar huis. Tot mijn verbazing ging dat niet. Bij de deur stond mijn chef. Hij had gehoord wat er was gebeurd en had zijn vakantie onderbroken. Hij gaf ons bij binnenkomst allemaal een hand. Nadat we onze spullen hadden opgeruimd stond hij in de kantine koffie te tappen en voor een ieder was er een koek of een Mars. De twee zinnen van dank waren voor een ieder voldoende. Hij was er! Hij stond bij de voordeur. Hier konden vele leidinggevenden iets van leren. Dan hebben we ook de leidinggevenden die het naar mijn gevoel nooit zullen leren en allemaal bezig lijken te zijn met hun eigen belang en met cijfers. Jaren later raken vele collega’s en ik betrokken bij een schietpartij waarbij in een cafe drie doden en een zeer zwaar gewonde vallen. De ene collega druk op het plaats delict en direct betrokken bij de dodelijke slachtoffers en de gewonden. De andere collega’s bezig met het horen van de getuigen en slachtoffers met hun gruwelijke verhalen. Ik was aanwezig in het ziekenhuis bij een aantal van de slachtoffers, familieleden en vrienden. Een incident dat op vele collega’s een behoorlijke impact heeft gehad. Vanuit mijn leidinggevende geen enkel woord over dit incident. Ik ben zo brutaal geweest om hem te bellen en te vertellen bij welk incident collega’s uit zijn district betrokken waren geweest. Hij was niet op de hoogte. Dit was volgens mij een gemiste kans, want ik denk dat collega’s het voelde als geen interesse hebben in je mensen. Deze zelfde leidinggevende deelde mij ongeveer een jaar later mede dat ik op zijn ziekteverzuim drukte en dat hij daar last van had. Ik heb hem het beste in zijn leven toegewenst, hem een hand gegeven en ik ben weggelopen. Misschien had hij even interesse kunnen tonen in plaats van te oordelen. Voor mijn gevoel heeft hij echt natuurlijk leiderschap nooit begrepen. „Fouten maken mag. Niet van je fouten leren mag niet. En laat, als het even kan, ook anderen van jouw fouten leren” (citaat van Generaal b.d. Peter van Uhm) In mijn presentatie bij leidinggevenden zeg ik vaak: „Je bent, in eerste instantie, een collega, maar wees een leidinggevende als het moet.” Vandaag ga ik beginnen in het boek „Ik koos het wapen.” en ik hoop daaruit lessen mee te nemen voor mijn toekomst. Ik denk dat vele leiders een voorbeeld kunnen nemen aan Generaal b.d. Peter van Uhm. Dank voor uw inspirerende woorden.