Reflectie in Blauw POLITIEWERK BLIJFT MENSENWERK
BLOGS
GA JE ZO OM MET HULPVERLENERS

Wat mij telkens weer verbaasd is het verbale geweld waar politiemensen en hulpverleners tegenaan lopen. Zo ook weer vandaag.

 

Een scooterrijder was waarschijnlijk door zijn eigen oorzaak onderuit gegaan en had zich daarbij blijkbaar goed geblesseerd.

 

De hulpverlening ter plaatse was gefilmd en het filmpje was door omroep West op het internet geplaatst. Tenenkrommend en vol verbazing heb ik naar het filmpje gekeken. Dingen die ik zag waren voor mij heel herkenbaar.

 

Wat je ziet in het filmpje is een jongeman die het blijkbaar niet eens is met de politiemensen die in zijn omgeving staan. Terwijl hij op de brancard ligt, scheldt hij de politiemensen uit voor alles wat god heeft verboden en alle bijkomende ziekten. Op een gegeven moment staat hij op van de brancard en loopt  in de richting van een vrouwelijke collega. Hij blijft tegen haar schelden en beledigd haar. Hij hinkt naar haar toe, want blijkbaar is hij niet in staat gewoon te lopen. De jongeman komt zo dichtbij dat zij hem met een hand tegenhoudt. Hij komt in haar persoonlijke ruimte en het is heel begrijpelijk dat zij hem daar niet wil hebben. Alles gaat rustig en zeer professioneel. Mijn bewondering voor haar. Ik kan mij voorstellen dat ze staat te koken. Op het moment dat zij hem op afstand houdt en hem daarbij aanraakt, omdat hij blijft doorlopen, hoor je hem roepen: “Raak mij niet aan!” De woorden die ik zo vaak in mijn werk hoorde. Blijkbaar is het geoorloofd dat mensen binnen onze veilige zone mogen komen en dat we dat gewoon moeten toestaan. Op het moment dat we voor onze veiligheid dat niet willen, mogen politiemensen (of andere hulpverleners) dat niet weigeren. Blijkbaar moeten we dat tolereren! Sommige burgers menen daar blijkbaar recht op te hebben! Wat nu als de zaken toch iets anders liggen?

 

Wat mij vooral opviel in het filmpje is de rust en de professionaliteit die alle hulpverleners uitstraalden. Ik weet zeker dat een aantal van binnen kookten en dat hun handen jeukten om in te grijpen. Door deze rust en professionaliteit werd misschien wel escalatie voorkomen. Want wat zou de reactie zijn geweest van de omgeving of de media als dit was geëscaleerd en de politie had ingegrepen? Waren dan de politiemensen misschien de boosdoeners geworden? Ik wil daar nu niet over speculeren. Waar zijn de mensen die altijd hun oordeel klaar hebben over het optreden van de politie als zij, in hun ogen, iets verkeerd hebben gedaan? Die hoor ik bij dit filmpje niet!

 

Na het plaatsen van het filmpje op mijn tijdlijn van twitter met daarbij de opmerking dat ik het niet meer begreep, kwamen er heel veel reacties binnen. Heel begrijpelijk. Vooral de opmerking: “Achterlaten en zelf uit laten zoeken.”  of “Lekker achterlaten.” kwam ik regelmatig tegen. Zelf heb ik dat ook regelmatig in mijn politie-carrière gedacht. Ook de gedachte “Jongen ik vouw je zo dadelijk vierkant achter in mijn bus.” is mij niet vreemd.

 

Ik kan voor deze collega(s) alleen maar heel veel respect hebben voor hun rustige en professionele optreden. Hulde!

 

Ik mag toch een ding hopen, dat er tegen deze jongen aangifte wordt gedaan en dat hij voor zijn gedrag en zijn beledigingen zal worden vervolgd.

 

Op deze wijze ga je niet om met politiemensen en hulpverleners die jou hulp aanbieden.